۱۵:۳۰:۱۷ - چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
شهر یزد شبیه یک مرکز استان نیست
شهر یزد شبیه یک مرکز استان نیست
یک پژوهشگر فرهنگ عامه یزد در یاداشتی خطاب به «مهدی جمالی نژاد» شهردار یزد با تشریح وضعیت کنونی شهر یزد آن را شبیه یک مرکز استان ندانست و در این باره راهکارهایی پیشنهاد کرد. به گزارش ایسنا، «حسین مسرّت» در این یاداشت نوشت: اکنون که از دیار نصف جهان به شهر جهانی یزد گام نهاده‌اید، […]

یک پژوهشگر فرهنگ عامه یزد در یاداشتی خطاب به «مهدی جمالی نژاد» شهردار یزد با تشریح وضعیت کنونی شهر یزد آن را شبیه یک مرکز استان ندانست و در این باره راهکارهایی پیشنهاد کرد.

به گزارش ایسنا، «حسین مسرّت» در این یاداشت نوشت: اکنون که از دیار نصف جهان به شهر جهانی یزد گام نهاده‌اید، بایسته دانستم گفته‌هایی را با شما در میان نهم، امید که مقبول افتد.

وی در ادامه آورد : میراث جهانی بافت شهر یزد پس از بررسی‌های چند ساله‌ی کارشناسان سازمان بین‌المللی یونسکو و با همیاری اندیشمندان ، معماران و کارشناسان یزدی از سوی یونسکو ثبت شده و این مهم، وظایفی بس خطیر را پیش روی ما، شما و دیگر مسئولان فرهنگی و اجتماعی شهر یزد می‌گذارد.

وی از جمله این وظایف را استمرار باور یونسکو به درستی این انتخاب با برنامه‌ریزی درست در جهت نگهداری این شهر تاریخی، پیشگیری از ساخت و سازهای غیر اصولی و از همه مهمتر، تخریب و ویرانی بناها و بافت تاریخی، همکاری تنگاتنگ شهرداری ناحیه‌ی تاریخی با سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در جهت حفظ و احیای بناهای تاریخی و بافت کهن، ذکر کرد .

این پژوهشگر فرهنگی همچنین نوشت: وجود انبوه ساختمان‌های ویرانه و نیمه ویرانه در بافت تاریخی، مناظری بس آزار دهنده را در پیش دیدگان گردشگران ایرانی و خارجی برجای ‌گذاشته و شوربختانه این بافت را به زباله‌دانی تبدیل کرده است از این رو می‌توان با هماهنگی با صاحبان املاک نسبت به تسطیح یا دیوار کشی آنها اقدام کرد.

وی وجود اتباع بیگانه در بافت تاریخی که هیچ تعهدی نسبت به حفظ آثار و بافت تاریخی ندارند را نه تنها موجب خدشه‌دار شدن امنیت محلاّت قدیمی بلکه باعث ترک بسیاری از ساکنان بومی این محلاّت و سکونت آنها در شهرک‌های جدید دانست و اظهار کرد: این موضوع شهر یزد را به یک باره با گسترش بی‌رویه روبرو می‌کند که مشکلاتی را هم به جهت مالی و هم خدمات رسانی بر دوش شهرداری می‌گذارد.

وی در این باره افزود: بهتر است با همکاری سازمان‌های مسئول نسبت به انتقال آنها به مهمان‌شهرها در خارج از شهر اقدام شود امّا این که چرا یزد در ردیف شهرهایی قرار گرفته که مجاز به سکونت افغان‌هاست، باید از مدیران استان پرسید .

مسرت همچنین در بخش دیگری از این نوشته آورد: سالهاست که شهر یزد به دلیل نداشتن مراکز تفریحی و رفاهی و وجود تنها یک پارک به نام پارک شادی که روز به روز وسایل آن فرسوده و از تعداد آن کاسته می‌شود، تبدیل به شهری شده که از لحاظ داشتن رستوران، کافی شاپ، کافه، غذاخوری، فست‌فود و ده‌ها نام مشابه دیگر شاید در میان شهرهای ایران نمونه باشد؛ چون هیچ جای تفریحی وجود ندارد و مردم به ناچار به این مکان‌ها روی می آورند.

وی در این رابطه نوشت: هفته‌ی‌ پیش از سوی یکی از مدیران بهداشت استان اعلام شد که یزدی‌ها به دلیل استفاده از فست فود در ۲۰ سالگی پیر می‌شوند . و همین نبود مراکز تفریحی باعث شده که یزد در ردیف نخست شهرهای افسرده‌ی ایران قرار گیرد و جوانان یزدی بیشتر وقت خود را صرف گشت و گذار بیهوده در کوچه و خیابان و روی آوردن به قلیان‌سرا و قهوه‌خانه و نهایتاً تنها تفریح آنان سفارش یک نوع غذا در یک فست‌فود باشد .

مسرت نبود بوستان‌های با صفا در شهر یزد را یک دشواری دیگر برای یزدی‌ها خواند و افزود: سالیان پیش بر اثر بی‌تدبیری، تقریباً نیمی از درختان بوستان‌های هفتم تیر و باغ ملی را بریدند و هیچ کسی بازخواست نشد که چرا این ریه‌های شهر را بریدند و تنها نگارنده مطلبی را با عنوان « کشتار در پارک هفتم تیر» در هفته نامۀ ندای یزد نوشت و هیچ کس پاسخی نداد .

وی وجود فرهنگسراهایی برای جوانان در یزد را الزامی دانشت و گفت: بسیاری از شهرهای ایران از جمله تهران، مشهد و اصفهان، فرهنگسراهایی دارند که جوانان با هر سلیقه و خواسته به آن روی می‌آورند و بخش مهمی از اوقات سودمند خود را در آن به سر می‌برند و به رشد و اعتلای فرهنگ دیار خود یاری می‌رسانند .

این محقق فرهنگ عامه یزد در یادداشت خود به تعداد اندک مکان‌های ورزشی در یزد نیز اشاره کرد و گفت: می‌توان زمین‌هایی را در گوشه و کنار شهر در اختیار اداره ورزش و جوانان گذاشت تا با استفاده از بودجه‌های استانی و همیاری شهرداری، فضاهایی را بسازند تا هزاران نوجوان و جوان سرگردان یزدی با تفریحات سالم، هم روز خود  را سپری کنند و هم جامعه‌ای سالم داشته باشیم .

وی با بیان این که بارها بر ضرورت زیباسازی نمای خیابان‌های شهریزد تأکید شده  است و نگارنده در سال ۱۳۹۰ مطلبی را با عنوان «شهر زیبا، تدبیر زیبا» در هفته‌نامۀ ندای یزد در زمینه تهیّۀ بلوک‌های سیمانی استوانه‌ای همچون شهر اصفهان برای نصب آگهی نوشت، ولی کو گوش شنوا، گفت: اکنون در و دیوار شهر یزد آکنده از آگهی‌های ریز و درشت و رنگارنگ کاغذی و حتی نوشتاری  است که چهرۀ داخلی شهر را بسیار نازیبا کرده است از این رو خوب است در این زمینه تدبیری اندیشیده شود .

مسرت ضرورت طرّاحی مبلمان شهری همسان با بافت تاریخی یزد را یکی دیگر از مواردی خواند که چهره‌ی شهر را دگرگون و زیبا می‌کند.

وی با اشاره چند سال پیش بخشی از خیابان امام خمینی (حدّ فاصل میدان شهید بهشتی تا میدان امیر چقماق) به زیبایی بدنه‌سازی شد و شوربختانه دیگر ادامه نیافت، عنوان کرد: اکنون لازم است حدّاقل خیابان‌های مرکزی شهر به ویژه خیابان‌های قیام، مسجد جامع، سلمان فارسی و امام خمینی(ره) بدنه‌سازی تاریخی شود .

وی با بیان این که نمای کلّی مبلمان شهری یزد از نظر زیبایی باید همچون بیشتر مراکز استان‌های بزرگ و زیبای ایران باشد، خطاب به شهردار گفت: چیزی که اکنون دیده می‌شود، شبیه یک مرکز استان نیست.

مسرت در پایان نیز اضافه کرد: خیابان و کوچه‌های یزد در شب‌ها بسیار تاریک و دل‌گیر است، برای نمونه در خیابان سلمان فارسی فقط یک طرف آن چراغ دارد و آن هم یک در میان روشن است و حتّی در صفاییه که محلّه‌ای پر جمعیّت و پر رفت و آمد است، انگار زمان جنگ است و خاموشی حکمفرماست.

انتهای پیام

تبليغات
بانک پاسارگاد